Mijn poëzie wordt opgemerkt
Het gaat goed met mijn poëzie. Steeds vaker wordt zij opgemerkt door jury’s en redacties van bundels en tijdschriften. Zo verschijnt er in het nieuwe jaar een gedicht van mij in de nieuwe bundel van de Klimaatdichters. Het gedicht zelf blijft nog even geheim, het omslag en de titel van de bundel zijn al bekend.
Omslag klimaatbundel
Lees hier meer over deze klimaatbundel. Er komt dit voorjaar een bundelpresentatie in Amsterdam én in Antwerpen. Ik ben aangesloten bij de dichters die in Amsterdam presenteren. Later meer hierover. Intussen kun je hier mijn gedicht van de maand april/mei bij de Klimaatdichters lezen.
Eervolle vermelding
Onderstaand gedicht was één van de tien genomineerden voor de Rob de Vos Poëzieprijs. Het werd uiteindelijk een eervolle vermelding. Vóórdat ik dat nieuws las, kreeg ik al een laaiend enthousiast mailtje van een andere dichter. Ik heb haar in het verleden feedback op gedichten gegeven en nu kregen we allebei een eervolle vermelding.
Lees alles over de winnaars en eervolle vermeldingen op de website van Meander.
Hierbij plaats ik mijn eigen gedicht met als thema ‘dwalen’ en het juryrapport.
Waar is de vraag
Volgzaam meisje verdwaalde
in tegenstrijdige aanwijzingen
– Hier niet! Daar wel!
om ergens terecht te komen
het werd haar grootste vaardigheid
Verdwalen in zinnen
verdrinken in armen
waden in woorden
Wat is de vorm om verlangen
uiteindelijk in te gieten
waar is de vraag
gevaarlijk onder mensen of
veilig achter een schrijftafel
Witharige vrouw met slijtende knieën
is zij geboren als dichter of
het ergens onderweg geworden?
Jurycommentaar Marc Bruynseraede
De onzekerheden in het leven, als in de taal, heeft deze dichteres met scherpte weergegeven. Je wil wel meedoen, erbij horen, maar je weet niet hoe het moet.
Op zoek naar een identiteit poneert de dichteres in haar eerste vijf regels haar stelling, terwijl de daaropvolgende drie versregels haar conclusie vormen. Het daaropvolgend couplet* van vijf regels stelt het probleem nog scherper, terwijl de conclusie de twijfel definitief installeert.
Het pregnante van dit gedicht is zijn onversierde weergave van het niet-weten en de angst om het niet-kunnen. Het gedicht is sterk in zijn eenvoud en directheid, zowel in taalgebruik als in de structuur.
*NB: het jurylid zou moeten weten dat gedichten strofen hebben, geen coupletten.
