Blog Archives

Haar zaak, gedicht van een cursist bij de Schrijven Online Academie

Haar zaak

Er rinkelen schroeven in de winkel. Kasten
worden gemonteerd, lampenkappen ingevlogen
met de snelheid van het licht. Armaturen
arriveren en de kroonluchter hangt goed. Als de vloer
gezogen is, geven de lampen zonlicht
in haar eigen zaak

Er rinkelen bellen in de winkel. De eerste
klanten komen. Ogen strelen armaturen, handen
lampenkappen. De kroonluchter lacht en sprankelt
boven haar. Ze ziet de mensen verder lopen, misschien
morgen lampen kopen. Ze laat ze branden
voor haar goede zaak

Er rinkelen munten in de winkel. Het is alleen
het tellen van de kas. De armaturen buigen. Er loopt een
klant tussen de lampenkappen. Door de kroonluchter
verblind, vraagt hij waar de HEMA is. Haar lach verdampt,
naast de lampen valt er schaduw
in haar stille zaak

Er rinkelen scherven in de winkel. Na duizend
lege dagen worden lampenkappen winkeldochters,
armaturen materialen. De kroonluchter liegt dof een lach.
In de totale leegverkoop slaat de laatste klant
een aanbieding af. Dan doven een voor een de lichten
in haar verloren zaak

Naam van de dichter bekend bij Mevrouw SchrijfTaal
Het betreft een deelnemer aan de cursus ‘Gedichten Schrijven’ bij de Schrijven Online Academie

Read more »

Zwaartekracht zuigt




Zwaartekracht zuigt

De beeldhouwdocent met zijn zware
Amerikaanse accent. Ik verstond
Zwarte Kracht

Sinds die tijd denk ik er diep
In mijn zelfgegraven kuil
Over na

Een tegenkracht, een mechaniek
Dat helpt bij het opstaan
Een bedkantelmachine, een hand
Die ervan weerhoudt
Om terug te gaan

De Witte Kracht?
Windje mee, papa’s hand
In mijn rug bij het fietsen?

Maar nee, je wint het niet
Van de zwaartekracht.

4 maart 2014




Wat er speelt

Wat er speelt

Waarom wil ik het weten?
Waarom pak ik geen boek?

Nieuwsgierig aapje maakt een raampje open
en de rioolbuis braakt figuren uit
misvormd van mooi- of lelijkheid
ik zou sterren moeten schieten
in het scherm

Waarom wil ik het weten?
Waarom pak ik geen boek?

Aapje weet wat spelen is
verdomd, het draait de wereld om:

Brengt Matthijs tot zwijgen
langzaam praat hij, achterstevoren
DE bal wordt uit HET doel gezogen
door EEN schoen

Een goede band speelt vijf minuten
tafelheren laten – galant – elkander uitpraten
afzeikers krijgen antwoord van aardige gasten
politici spreken de waarheid

Barbies baby floept krijsend
terug in haar schoot, op neuken
volgt versieren, op versieren drank
tatoeages verbleken
onder naalden

Dit is geen TV
geen werkelijkheid
dit is mijn spel, mijn poëzie


Maaltijd

 

Maaltijd

Wie hij is en wat hij doet
wil ik niet van zijn bord grissen
wel dat hij het zelf vertelt
zien welk gezicht hij trekt
zijn volume
hoe snel hij praat
hoeveel hij praat

Ik proef aan zijn gezicht dat hij luistert
zachte bevestigende geluiden
meer heb ik niet nodig

Mijn lepel kruipt naar zijn soepkom
rustig nou
zijn ogen lichten op
meer heb ik niet nodig

Het gezelschap groeit weer aan
een goed moment om op te breken
hij legt zijn handen op zijn bovenbenen
om op te staan
om te gaan
zeggen: ik ga

Buitenkunst, tussen Droom en Werkelijkheid – juli 2012


Ooit, een wollig gedicht

 

Ooit

In deze zee van wol
laat ik me leiden
door die kleine kapitein
die keffer die bevelen geeft
braaf golf ik mee van rechts
naar links en terug naar rechts
het lam rukt ongeduldig
aan mijn spenen

Ik, die beter weet
sta niet aan wal
maar midden tussen
slaapwekkend blatende
weigenoten

De draden in mijn brein
breien onzichtbaar
een averechts patroon

Ooit word ik ram
of schaapshond
ik blijf niet meegaan
met de eb en vloed
van scheepswol


Juf groet naschools de dingen



Juf groet naschools de dingen


Dag klaslokaal met digibord
hallo nieuwe gezichten
dag wijsneuzen en schatjes


Dag juf
wat gaan we doen vandaag?
dat ga ik stráks vertellen
eerst koekjes en wat drinken


Dag omgevallen beker


Hier is potlood
hier papier
juf, heeft u ook gum?
dag grappige foutjes


Naar: Marc groet ‘s morgens de dingen van Paul van Ostaijen

Moeten



Moeten


Het kleed hangt over
de tafel staat op
poten maken indruk
op het kleed


Kijk: daar hoort hij
te staan, de tafel


Laat dat
rusten


Vezels mogen terugveren
als gras met madeliefjes


24 september 2011




Het schuurt wel





Het schuurt wel


Bij voorkleur blauw
in verband met het interieur
je zit wel vast
aan zo’n donkergroen lapje


Niet geschikt voor baklagen
wel voor de rest
van de vaat, van glazen tot borden met
gestolde gesmolten kaas


Aardappelovenschalen
de rvs gootsteen (al zal dat wel krassen
geven. Wie kan het wat schelen?
Mijn moeder misschien, maar ik ben
mijn moeder niet of toch een beetje
dat schuur je er niet zomaar af)


Niet vaak genoeg de oven en
het gasfornuis, resten kattenvoer
op de keukenvloer
kaarsvet van het tafelblad


In de laatste levensfase
ook losgelaten op bril
en porselein


1 september 2011