Gedicht: balans


Balans

Ik ben zeven, of tien
misschien. Niemand
te zien, ik stap op
de voetbrede balk

Dit is het mooiste
kunstje dat ik ken.
Geen handstand of salto
geen sprong achterover
op de mat – nee ik schep

Buig mijn linkerknie
breng mijn rechtervoet
naast de balk. Ik schep
water met mijn voet

Een stap verder buig ik
mijn rechterknie, schep
water met mijn linkervoet
niet met mijn hand, niemand

te zien, ik loop sierlijk
golvend over de balk, ik buig
aan het einde voor het
applaus in mijn hoofd.

1 augustus 2016


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *